wydawnictwo  

Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
20-950 Lublin, ul. Akademicka 15
tel. 81 445-66-60; e-mail: wydawnictwo@up.lublin.pl mapa Lokalizacja




Anna Szymanowska

WERSJA POLSKA

 

ZESZYT 305
Anna Szymanowska 
Genetyczne i środowiskowe uwarunkowania produkcji koźlęciny wysokiej jakości
Przeprowadzone badania miały na celu analizę czynników genetycznych i środowiskowych, warunkujących jakość koźlęciny. Eksperyment obejmował dwa etapy. W pierwszym, realizowanym w trzech powtórzeniach tuczono mieszanką z pasz gospodarskich koźlęta różnych genotypów (biała uszlachetniona, saaneńska, mieszańce - biała uszlachetniona saaneńska), oceniano wzrost i ich przydatność do tuczu. Wyniki analizy rzeźnej, pomiarów ultrasonograficznych mięśnia najdłuższego grzbietu i liniowych tuszy pozwoliły na wyliczenie współczynników korelacji fenotypowej r xy pomiędzy wykonanymi pomiarami a wydajnością rzeźną, zawartością tkanek w tuszy 
i wyrębach cennych, jak również ogólną zawartością i udziałem wyrębów cennych. W pobranych próbach z mięśnia najdłuższego grzbietu przeprowadzono analizy fizykochemiczne tkanki mięśniowej.
W drugim etapie analizowano wpływ dodatków paszowych w mieszance treściwej na wartość rzeźną i skład chemiczny tkanki mięśniowej, ze szczególnym uwzględnieniem składu i profilu kwasów tłuszczowych. W pierwszym zadaniu badawczym zastosowano 5% dodatek tłuszczu chronionego Megalac, gdzie kwasy tłuszczowe były chronione przed biouwodorowaniem żwaczowym poprzez przeprowadzenie ich w formę soli wapniowych i wg informacji producenta źródłem tłuszczu jest olej palmowy. W drugim zadaniu mieszankę do tuczu wzbogacono 10% dodatkiem lnu. Uzyskane wyniki wskazują, że w tuczu do masy ciała 18- 20 kg koźlęta ras czystych (białe uszlachetnione i saaneńskie) charakteryzowały się korzystniejszymi parametrami w stosunku do mieszańców. Masę ubojową uzyskały w krótszym czasie, przy wyższych przyrostach i niższym zużyciu składników pokarmowych na jednostkę przyrostu. Wykazano, że masę na koniec tuczu należy różnicować w zależności od płci zwierząt. Optymalna masa ciała przy uboju kózek to 18 kg, a koziołków 20 kg . Wydajność rzeźna koźląt tuczonych do masy 18- 20 kg wynosiła 45%, przy czym genotyp i płeć koźlęcia nie miała wpływu na wartość tej cechy. Wprowadzenie do krzyżowania towarowego kozłów mięsnej rasy burskiej wpłynęło na wzrost udziału wyrębów cennych w tuszy, a mniejszy kości. W tkance mięśniowej mieszańców odnotowano zdecydowanie niższą zawartość cholesterolu. Wyniki analiz chemicznych podkreślają wysokie walory dietetyczne mięsa koźląt. Nie odnotowano wpływu płci koźląt na stężenie poszczególnych grup kwasów tłuszczowych, natomiast zwraca uwagę niższy udział kwasów tłuszczowych nasyconych, a wyższy nienasyconych w tkance koźląt czystorasowych. Wpływa to korzystnie na walory dietetyczne mięsa.
Stwierdzone dodatnie korelacje pomiędzy pomiarami USG mięśnia najdłuższego grzbietu (wysokość, szerokość, powierzchnia) a wydajnością rzeźną i zawartością mięsa w tuszy przekonują o możliwości wykorzystania pomiarów ultrasonograficznych w praktycznym szacowaniu wartości rzeźnej, głównie koźląt pochodzących z krzyżowania towarowego.
Wykazano, że wzbogacenie dawki pokarmowej 5% dodatkiem tłuszczu chronionego lub 10% nasion lnu w niewielkim stopniu wpływa na przyrosty masy ciała. Zastosowanie nasion lnu spowodowało wzrost zawartości suchej masy, białka i tłuszczu w tkance mięśniowej, natomiast takich zmian nie obserwowano w przypadku dawki wzbogaconej tłuszczem chronionym Megalac. Żywienie koźląt paszą z udziałem tłuszczu chronionego spowodowało podwyższenie stężenia nienasyconych kwasów tłuszczowych, jednakże udział tego tłuszczu w mieszance powodował pogorszenie smakowitości gotowanego mięsa. Natomiast w tkance mięśniowej koźląt tuczonych mieszanką z 10% udziałem lnu odnotowano dwukrotny wzrost zawartości kwasu linolenowego (C 18:3), jak również nieznaczny wzrost kwasów 20-węglowych (eikozenowego C 20:1, arachidono-
wego C 20:4).
Przeprowadzona kalkulacja kosztów wskazuje na wyższą opłacalność produkcji koźląt tuczonych mieszanką sporządzoną z pasz gospodarskich. Mając jednak na uwadze podwyższenie jakości mięsa, tucz paszą z dodatkiem lnu, mimo wyższych kosztów produkcji, może być promowany na rynku.
 
Drukuj
« wstecz