Ogrodniczy   Witamy na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu
Menu

20-950 LUBLIN, ul. Akademicka 13
tel. (+ 81) 445-65-05, 445-68-67



Działalność naukowo-badawcza

« wstecz

 

Katedra Projektowania i Konserwacji Krajobrazu prowadzi wielokierunkowe badania dotyczące krajobrazu kulturowego, zarówno w jego historycznej, jak i współczesnej odsłonie. Szczególną uwagę w prowadzonych badaniach przykładamy do ochrony rodzimości krajobrazu Polski. Projektowanie obiektów współczesnych i konserwację istniejących, szczególnie tych o wybitnych walorach, widzimy jako wielowątkowe działanie mające na celu ochronę i promocję polskiej kultury. Tak więc w naszych badaniach dokumentujemy ślady po krajobrazach utraconych, ale przede wszystkim mając świadomość wartości tradycji „podług nieba i zwyczaju polskiego” staramy się działać na rzecz ochrony tych zachowanych, a zagrożonych zatraceniem we współczesnym, coraz bardziej zunifikowanym świecie. Krajobrazy współczesne widzimy, jako harmonijne następstwo tych historycznych i naturalny efekt ewolucji zmian zachodzących w środowisku i wyraz kultury naszego narodu.

 

UDZIAŁ W PROJEKTACH BADAWCZYCH FINANSOWANYCH PRZEZ MINISTERSTWO NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO

« wstecz

 

11H 11 021280Dziedzictwo kulturowe po klasztorach skasowanych na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej oraz na Śląsku w XVIII i XIX w.: losy, znaczenie, inwentaryzacja

kierownik projektu: Prof. dr hab. Marek Derwich

 

(Program Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki”

realizowany w latach 2012-2016)

 

w zespole naukowym, koordynowanym przez Panią dr hab. inż. Małgorzatę Milecką, prof. nzw - Dziedzictwo sztuki ogrodowej zespołów klasztornych Guberni Lubelskiej sekularyzowanych w XVIII i XIX w.

    szczegóły projektu...

 

Zespół koordynowany przez profesor Małgorzatę Milecką, kierownika Katedry Projektowania i Konserwacji Krajobrazu, Wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, prowadzi badania nad losami założeń ogrodowych po klasztorach skasowanych w XVIII i XIX w. jako niezwykle cennymi zespołami przyrodniczo-krajobrazowymi mającymi istotny wpływ na krajobraz kulturowy ziem polskich.

 

Badania obejmą m.in.: rekonstrukcję stanu założeń ogrodowych w momencie kasaty, inwentaryzację wchodzącego w ich skład dziedzictwa przyrodniczego (począwszy od elementów abiotycznych np. rzeźba terenu, gleby, układy wodne; po biotyczne: flora i fauna), kulturowego (w tym: rozplanowanie przestrzeni, budowle i kompozycje ogrodowe, wyposażanie użytkowe i dekoracyjne) oraz materialnego (np. zaplecze gospodarcze, w tym: zabudowania gospodarcze, narzędzia i techniki uprawy), określenie obecnego stanu tych zasobów oraz wskazanie możliwości ochrony tego dziedzictwa.

 

Istotnym celem badań jest inwentaryzacja archiwalnych źródeł ikonograficznych i kartograficznych wytworzonych tuż przed kasatami, a zwłaszcza podczas kasat i po nich, gdy decydowały się losy poszczególnych obiektów. Wykorzystywane są także inwentarze i opisy ogrodów, sporządzane (niestety sporadycznie) przez komisje dokonujące kasat.

 

W ramach aktualnie realizowanych przez zespół badań nad klasztorami Lublina prowadzona jest kwerenda archiwalna oraz analizy historyczne ewolucji przekształceń zespołów klasztornych. Dotychczas przeprowadzono kilkuetapowe badania kameralne polegające na kwerendzie archiwalnej i analizie dostępnych materiałów kartograficznych przechowywanych w zbiorach lubelskich: w Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków, Archiwum Państwowym oraz Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego.

 

Zakres badań prowadzonych przez zespół obejmuje również inne miasta Lubelszczyzny, w których funkcjonujące przez lata zespoły klasztorne odegrały ogromne znaczenie w procesie kształtowania ich krajobrazu kulturowego, a jednocześnie odegrały ogromną rolę w procesie urbanizacyjnym.

 

Kolejny, rozległy i wykraczający poza teren Lubelszczyzny cykl badań wiąże się z zainteresowaniami naukowymi prof. Małgorzaty Mileckiej, która od 2005 r. zajmuje się uwarunkowaniami krajobrazowymi opactw cysterskich, a w szczególności ogrodami klasztornymi. Ta tematyka obecna jest w licznych publikacjach autorki. Planowane są badania nad ogrodami klasztornymi opactw wielkopolskich i śląskich.

 

ZADANIA BADAWCZE REALIZOWANE W RAMACH DZIAŁALNOŚCI STATUTOWEJ PRZEZ PRACOWNIKÓW KATEDRY

« wstecz

 

1. Ochrona rodzimości krajobrazu

Cel: Na terenie całej Polski występują osobliwości, które w krajobrazie kulturowym swojego regionu zajmują szczególne miejsce. Niekiedy są to miejsca zaniedbane i zapomniane, jednak ich wartość na tle rozwoju kulturowego Polski i Europy jest nieoceniona, ponieważ często są swoistymi nośnikami informacji na temat historii miejsca, regionu, bądź wyjątkowych wydarzeń dziejowych.

 

Planowane efekty naukowe i praktyczne: Efektem badań, podejmowanych w ramach tego tematu, będzie uchwycenie genius loci objętych badaniami obiektów, poprzez pokazanie ich szczególnych walorów oraz uwypuklenie wpływu, jaki wywarły na kształtowanie tożsamości danego miejsca. Będzie to realizowane poprzez szereg aktywności, z których istotne są: warsztaty studenckie zakończone pracami naukowymi, badania indywidualne prowadzone w ramach projektów badawczych oraz konferencje naukowe promujące rodzimość i polskość. Wymiernym efektem będzie znalezienie sposobów dokumentowania i katalogowania cennych obiektów oraz opracowanie skutecznych form ochrony ich historycznych wartości.

 

2. Nowe metody dokumentowania zabytków sztuki ogrodowej

Cel: W kategoriach sztuki ogrodowej wskazać możemy wiele cennych obiektów, które zostały zewidencjonowane i wpisane do rejestru ochrony zabytków. Jest jednak szereg takich, które nie posiadają konkretnej dokumentacji konserwatorskiej, pozwalającej na określenie ich walorów przyrodniczo-kulturowych. Metoda podstawowego badania zasobów, stanu przetrwania i form ochrony zabytkowych założeń ogrodowych jest określana poprzez wytyczne do sporządzania ewidencji zabytkowej zieleni (zgodnie z ogólnopolskim programem ewidencjonowania ogrodów historycznych). Jest to metoda ogólnie stosowana i bardzo cenna, jednak duża liczba ewidencji opracowanych w latach 1970-1980, nie spełnia wymogów stawianych tego typu dokumentacjom, a przede wszystkim jest zdezaktualizowana.

 

Planowane efekty naukowe i praktyczne: Uaktualnienie metod dokumentacji historycznych kompozycji ogrodowych z wielu względów jest niezwykle pilnym zadaniem. Co więcej, w kontekście dostępnych współcześnie narzędzi, celem możliwym do wypracowania. Aktualne, wykonane według jednolitej metody dokumentacje przyczyniłyby się z pewnością do poprawy zarządzania historycznym krajobrazem, w tym do podejmowania prawidłowych decyzji konserwatorskich i planistycznych.

 

3. Mozaika artystyczna

Cel: Mozaika artystyczna to nowatorskie medium do tworzenia rzeźb, instalacji, czy obrazów. Jest też uznawana za element architektoniczny, czy sztukę dekoracyjną przy aranżacji ogrodu. Różnorodność materiałów dostępnych na rynku pozwala na realizację projektów skromnych w skali i formie, jak i ambitnych przedsięwzięć typu baseny, fontanny, rzeźby ogrodowe i ścieżki kamienne.

 

Planowane efekty naukowe i praktyczne: Projekt zakłada przeprowadzenie warsztatów z mozaiki artystycznej, w ramach których   studenci będą tworzyć, realistyczne i abstrakcyjne wzory na przedmiotach tj. panele dekoracyjne, ramy luster, donice, flakony, czy inne pojemniki na kwiaty. Poznając różne techniki będą zgłębiać technologię sztuki mozaiki i rozwijać swoje artystyczne predyspozycje. Uwieńczeniem sukcesu plastycznego będzie wystawa prezentująca mozaikowe realizacje, oraz kompozycje kwiatowe wykonane przez studentów Wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu, Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie.

 

ZADANIA BADAWCZE REALIZOWANE W RAMACH DZIAŁALNOŚCI SŁUŻĄCYCH ROZWOJOWI MŁODYCH NAUKOWCÓW PRZEZ PRACOWNIKÓW KATEDRY

« wstecz

 

1. „Gdzie stabilny underground drzemie”

Kierownik zadania: mgr Paulina Hortyńska
  

2. „Wybrane problemy ochrony historycznych kompozycji ogrodowych we współczesnych strukturach urbanistycznych”

Kierownik zadania: mgr inż. Ewelina Widelska