Ogrodniczy   Witamy na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu
Menu

20-950 LUBLIN, ul. Akademicka 13
tel. (+ 81) 445-65-05, 445-65-00



Wystawa semestralna prac studentów II roku studiów II stopnia, kierunku architektura krajobrazu

2017-02-08

 

31 stycznia 2017 r. o godzinie 11.00 na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie miało miejsce otwarcie wystawy semestralnej prac studentów II roku studiów II stopnia, kierunku architektura krajobrazu.

 

Miejsce: hol Centrum Kongresowego, ul. Akademicka 15.

Opiekunem wystawy jest Katedra Projektowania i Konserwacji Krajobrazu (Wydział Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu). 

 

Wystawa będzie czynna do 14 lutego 2017 r.
  

Na wystawie zaprezentowane zostały prace projektowe i analityczne wykonane w ramach takich   przedmiotów jak: Projektowanie zintegrowane, Park miejski – funkcja, forma, relacja z krajobrazem, Ogrody tymczasowe, Projektowanie konserwatorskie, Unikatowość krajobrazu Polski, Rewitalizacja krajobrazowa terenów zurbanizowanych.

 

Tematyka prac studentów dotyczy: parku naukowo-technologicznego na lubelskim Sławinie; Kampusu Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, jako parku miejskiego; Rewitalizacji osiedla Słowackiego w Lublinie, ogrodów klasztornych, tj.: ogrodu przy Klasztorze oo. Karmelitów Bosych w Lublinie, oraz ogrodu poklasztornego przy kościele PW. Nawrócenia Św. Pawła w Lublinie; ogrodów tymczasowych i dekoracji roślinnych; różnych aspektów unikatowości w krajobrazie Polski. 

 
 

Park naukowo-technologiczny w lubelskim Sławinie

Lublin jest miastem, które przyciąga młodzież, kształci ją, ale nie zapewnia miejsc pracy wykorzystujących zdobyte przez nią umiejętności. Zgromadzony kapitał ulega rozproszeniu lub w sytuacji braku wyzwań zostaje niewykorzystany. Stąd konieczność budowy nowego centrum Lublina opartego na wykorzystaniu potencjału innowacyjności i nowych technologii w rodzaju krzemowego wzgórza. Projekt obejmuje obszar leżący na północ od Czechówki, po obu stronach Alei Warszawskiej. Zrealizowany został w trzech warstwach.

 

Warstwa pierwsza obejmuje skalę krajobrazu. W tej skali określone zostały cechy terenu opracowania, proponowana forma krajobrazowa, dyspozycja terenu oraz kierunek rozwiązań szczegółowych. Składa się na nią:

Wstępny projekt krajobrazu obejmujący krzemowe wzgórze wraz z otoczeniem w skali 1:2000. Analizy poprzedzające rozwiązania projektowe w skali 1:5000 (analiza przyrodnicza, analiza kompozycyjna, analiza społeczna, analiza programowo – przestrzenna).  

 

Skorygowany projekt krajobrazu w skali 1:2000, uwzględniający informacje uzyskane z przeprowadzonych analiz.

Projekt urbanistyczny w skali 1:5000.

Warstwa druga obejmuje rozwiązania przestrzenne i formalne. Składa się na nią:

Projekt w skali 1: 500 centrum, spełniający wymagania dla miejsca centralnego.

Projekt w skali 1: 500 wybranego zespołu terenów zieleni.

Warstwa trzecia obejmuje rozwiązania szczegółowe, pokazujące, jak projektowane miejsce będzie wyglądać. Składa się na nią projekt w skali 1: 10 lub 1: 50, który obejmuje takie elementy, jak: detal, kwietnik, mała architektura, mebel miejski, system informacyjny.

 

Różne aspekty unikatowości w krajobrazie Polski

Pojęcie „Genius loci” znane było już starożytnym. Do respektowania „ducha miejsca i jego praw” nawoływali również osiemnastowieczni filozofowie i poeci na czele z Alexandrem Pope’m i Jacques’em Delille’m. Zagadnienie to pojawia się również w  koncepcjach Christiana Norberga-Schulza i Jeremiego T. Królikowskiego. Dostrzeżenie i wyróżnienie tych szczególnych cech sprawiających, że dana przestrzeń staje się charakterystyczna i unikatowa w odniesieniu do krajobrazu pozwala nam mówić o unikatowości pewnych typów krajobrazu, zarówno w skali mikro np. „leśne uroczysko”  jak i makroregionu tj. krajobrazów świata: krajobraz japoński i ogrody Japonii, krajobraz śródziemnomorski i ogrody włoskie, krajobraz Francji i ogrody francuskie, krajobraz Anglii i ogrody angielskie czy wreszcie krajobrazy Polski, jak: krajobraz nadmorski i krajobraz polodowcowy - ogrody Pomorza, Warmii i Mazur; krajobraz nizinny – ogrody Mazowsza, Podlasia i Wielkopolski; krajobraz falisty i górski – ogrody Małopolski i Śląska. Celem projektu  jest próba odnalezienia unikatowych krajobrazów Polski poprzez poznanie rodzimej tradycji w kształtowaniu krajobrazu Polski na tle innych tradycji kształtowania krajobrazu, także w aspekcie globalizmu i regionalizmu.Zaprezentowane analizy uwzględniają  takie aspekty unikatowości jak:

 

 

1.) Walory przyrodnicze Polski tj.: krainy geograficzne i strefy klimatyczne, formy ochrony przyrody,  przyrodnicze obiekty UNESCO, zagrożone gatunki roślin i zwierząt;

2.) walory kulturowe Polski tj.: obiekty światowego dziedzictwa UNESCO, stare miasta, pomniki historii, krajobrazy reliktowe, fortyfikacje i szlaki kulturowe;

3.) regionalizację: podział etnograficzny kraju, architekturę, stroje i tańce regionalne, kuchnię lokalną, dialekty i gwary. 

  

Ogrody tymczasowe i dekoracje okolicznościowe

Ogrody tymczasowe i dekoracje okolicznościowe towarzyszą nam w życiu codziennym, tworząc nasze bezpośrednie otoczenie oceniane w kategoriach piękna. Powinny być tanie, wygodne w montażu i demontażu, nadające się do wielokrotnego wykorzystania i recyklingu. Wykonujemy cztery projekty o takim charakterze: Pierwszy z projektów, to tymczasowy ogród (także społeczny, tematyczny i pokazowy). Wymagania: kompozycja zamknięta; ogród niezwiązany z gruntem w sposób trwały, elementy tworzące ogród możliwe do wykorzystania w innym obiekcie. Drugi z projektów, to Land art lub instalacja w przestrzeni publicznej. Wymagania: kompozycja kontekstualna, nawiązująca do otoczenia, ważny wybór miejsca i społeczna interakcja. Konieczne jest określenie ram czasowych istnienia obiektu oraz szacunkowych kosztów jego budowy.

 

Trzeci z projektów, to dekoracja okolicznościowa w przestrzeni publicznej lub prywatnej (ołtarz na Boże Ciało, festyn okolicznościowy, przyjęcie ślubne). Wymagania: wywiad środowiskowy; wybór miejsca i jego dokumentacja pomiarowa. Konieczne jest określenie szacunkowych kosztów dekoracji. Projekt powinien być oparty na wytycznych inwestorskich. Czwarty projekt, to sezonowa restauracja, kawiarnia lub bar. Wymagania: wybór miejsca, wywiad środowiskowy, określenie powierzchni, kosztów i istniejących elementów. Konieczna jest dokumentacja projektowa. (Projekt odniesiony do konkretnego miejsca i oparty na wytycznych inwestorskich oraz uwzględniający możliwości i zasoby wykonawcze). Każdy projekt opracowany w formie rysunku wykonawczego z wymiarowaniem i przedmiarem oraz wizualizacji w formie makiety, dioramy, elewacji lub perspektywy.

Konieczne jest określenie ram czasowych istnienia obiektu oraz szacunkowych kosztów jego budowy.

 

Kampus Uniwersytetu Przyrodniczego jako park miejski

Uniwersytet jest ważnym czynnikiem kulturotwórczym i miastotwórczym. Stąd kampusy uczelniane powinny być miejscem sprzyjającym postawom kreacyjnym oraz powinny przyciągać mieszkańców o takich zainteresowaniach. Dlatego kampus przeważnie ma formę parku. W ten sposób był projektowany kampus UMCS połączony z Parkiem Akademickim. Rozwój Uniwersytetu Przyrodniczego w kierunku ulicy Głębokiej poszedł w innym kierunku. Przestrzeń kampusu oddano samochodom. Celem projektu jest takie zagospodarowania kampusu, żeby miał formę parku miejskiego. Wiemy, że zadania, które wydają się niemożliwe do zrealizowania pobudzają do kreatywności, ponieważ nie pozwalają na standardowe, konwencjonalne rozwiązania.

 

W celu stworzenia w miejscu kampusu parku miejskiego należało rozwiązać problem parkowania (znaleźć miejsce dla samochodów parkujących obecnie na terenie kampusu) i pokonać istniejące bariery komunikacyjne. Określona została wiodącą funkcję terenów otwartych w obrębie kampusu Uniwersytetu Przyrodniczego, oraz forma, która pozwoli realizować założoną funkcję wiodącą i funkcje wspierające. Zadanie studentów było takie opracowanie park i jego granic, żeby znaleźć właściwe relacje z krajobrazem otaczającym – kampusu UMCS, osiedli mieszkaniowych i cmentarza.

 

Rewitalizacja Krajobrazowa Osiedla Słowackiego w Lublinie – Ku formie otwartej

Osiedle J. Słowackiego w Lublinie, zrealizowane w latach 60. XX według projektu Oskara i Zofii Hansenów stanowi wyjątkowe dziedzictwo kultury współczesnej Lublina. Od czasu realizacji osiedle nie było poddane gruntownej modernizacji ani innym przekształceniom. Natomiast z racji zmiany struktury demograficznej mieszkańców oraz współczesnych przemian cywilizacyjno-kulturowych istnieje potrzeba twórczej ingerencji i zmiany sposobu zagospodarowania tych terenów. Sam Hansen nie wykluczał takich działań w przyszłości, argumentując tym, że przestrzeń osiedla ma służyć człowiekowi, a nie ma stanowić „pomnika” architekta. Mówił: "Forma Otwarta to kompozycje zmienne - to procesy życia eksponowane przez tła".

Szanując koncepcję Formy Otwartej, studenci 2. roku II stopnia na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu UP w Lublinie zmierzyli się z problematyką rewitalizacji struktury modernistycznej, zapoznając się przy tym z elementami ówczesnego procesu projektowego, twórczych metod projektowych, obecnymi problemami społecznymi, funkcjonalno-przestrzennymi, komunikacyjnymi, znaczeniem artystycznej kreacji w środowisku mieszkaniowym, istotą ogrodów społecznych, na które moda powraca itd.

 

Osiedle, na potrzeby projektu, zostało podzielone na 3 jednostki. Każda obejmowała przestrzeń między blokami i przestrzeń „wspólną”. W pierwszym etapie studenci wykonywali analizy, które miały na celu identyfikację problemów projektowych, a także poznanie, czym Osiedle LSM im. Słowackiego rożni się od innych. Tę część zamykały wspólne prezentacje wyników analiz. Na tej podstawie zostały wykonane projekty zagospodarowania osiedla.

 

Na dwóch planszach zamieszczone zostały: krótki opis, na czym polega kontynuacja Formy Otwartej w indywidualnych opracowaniach projektowych, koncepcja, projekty referencyjne (inspiracje), projekt zagospodarowania w skali 1:500, uszczegółowienie fragmentu w skali 1:200, przekrój, wizualizacje, detale.

Celem pośrednim było zwrócenie uwagi na wrażliwość plastyczną rozwiązań (mozaiki, rzeźby), nastrój miejsca, formy architektoniczne, narracyjność przestrzeni oraz wpisanie się w szczególny kontekst miejsca.

 

Ogrody klasztorne w Lublinie

Założenia klasztorne przez wieki kształtowały charakter europejskich miast, oddziaływując silnie na ich mieszkańców jak również ich układ przestrzenny i krajobraz. Sfera wpływów klasztorów nie ograniczała się jedynie do religijnego aspektu życia człowieka, ale stanowiła cały wachlarz oddziaływań związanych z szeroko rozumianym postępem kulturowym (rozwojem szkolnictwa i oświaty, nauk medycznych i przyrodniczych, sztuki i rzemiosła, myśli filozoficznej i tradycji oraz tożsamości etc.) Nieodzownym składnikiem założenia klasztornego, stanowiącym zarazem istotny element monastycznego życia był klasztorny ogród. Ten komponowany teren zajmował rozległą przestrzeń na przedpolach miast lub też jej niewielkie skrawki pośród ciasnej tkanki miejskiej zabudowy. Podporządkowany regule i charyzmatowi poszczególnych zgromadzeń związany był silnie z filozofią i wynikającą z niej bogatą symboliką (miejsca, przestrzeni, kompozycji, wykorzystanego materiału), pełniąc przy tym funkcję estetyczną i utylitarną. Na przestrzeni wieków pod wpływem różnych czynników wiele z tych obiektów utraciło swą dawną wartość kulturową lub jest ona zagrożona. Celem zadania projektowego jest opracowanie projektu konserwatorskiego ogrodu klasztornego uwzględniającego ochronę autentyku. Przywrócenie utraconych wartości kulturowych z uwzględnieniem zasad ochrony konserwatorskiej i metodyki badań ogrodów historycznych: analiza obiektu in situ, kwerenda archiwaliów, analiza historyczno-porównawcza.

Praca nad projektem odbywa się w 2-osobowych zespołach. Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest terminowe oddanie poprawnie wykonanych etapów pracy oraz prezentacja projektu na wystawie semestralnej.

 

 

 

 

PEŁNA GALERIA:

 

 

image
image
image
image
image
image


Wszystkie prawa zastrzeżone  ©   Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie